Σχέδιο

Ένα κύτος από χάλυβα και υπερκατασκευές από σύνθετο υλικό φέρνουν το κέντρο βάρους προς τα κάτω.

Ένας ρυθμός κύλισης 7-9 δευτερολέπτων είναι πολύ ευχάριστος για τους περισσότερους ανθρώπους. Μια μέγιστη γωνία κλίσης >60°, στην οποία το πλοίο επανέρχεται, είναι μια καλή τιμή για ένα μηχανοκίνητο πλοίο. Η Lola το επιτυγχάνει εύκολα. Εάν προστεθούν οι υπερκατασκευές και τα παράθυρα (εφόσον δεν σπάσουν, βλέπε ασφάλεια) φτάνουμε ακόμη και >80°.

Οι σταθεροποιητές θα πρέπει επίσης να ελαχιστοποιούν την κύλιση στο λιμάνι και στην άγκυρα.

Το ρέλι πρέπει να έχει ύψος τουλάχιστον 1 μέτρο, ώστε να μπορείτε να περπατάτε με ασφάλεια στο κατάστρωμα, ακόμη και σε θαλασσοταραχή. Όλες οι εξωτερικές πόρτες πρέπει να είναι στεγανές υπό πίεση. Όλα τα παράθυρα πρέπει να αντέχουν σε πίεση θαλασσινού νερού τουλάχιστον 5 t/qm. Οι υπερκατασκευές πρέπει να είναι κατασκευασμένες με αντίστοιχη σταθερότητα.

Το κύτος θα πρέπει να έχει μια καρίνα για καλύτερη ευθεία πορεία και έναν βολβό (το Hull Vane δεν υπήρχε ακόμη, το προσάρτησα το 2016). Οι υποβρύχιες γραμμές θα πρέπει να βελτιστοποιηθούν στα 12 kn, κάτι που είναι η ειδικότητα του van Ooossanen. Πρυμναίο και πλωριό τιμόνι για βέλτιστη ικανότητα ελιγμών. Ξεχωριστά πηδάλια με μεμονωμένο έλεγχο, τα οποία επιτρέπουν ταχύτερη αντίδραση, καθώς μπορείτε να αφήσετε τα πηδάλια στις 35° κατά τη διάρκεια του ελιγμού. (Προς τα πίσω, το πηδάλιο δεν έχει σχεδόν καμία επίδραση σε αργή ταχύτητα). Μια μεγάλη προπέλα για χαμηλές στροφές και λίγους κραδασμούς. Οι σταθεροποιητές θα πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένοι με ακρίβεια σε μια θέση με βέλτιστη απόδοση.

Για να φτάσετε γρήγορα από την πρύμνη στην πλώρη, χωρίς να χρειαστεί να ανεβείτε στενές σκάλες και με τη δυνατότητα να πάρετε μαζί σας ένα βοηθητικό σκάφος ή ένα σχοινί πρόσδεσης, οι διάδρομοι είναι ανοιχτοί προς τη θάλασσα, χωρίς εμπόδια. Όλα τα παράθυρα και οι τοίχοι μπορούν να καθαριστούν εύκολα από τους πλευρικούς διαδρόμους. (αυτό συμβαίνει κάθε 1-2 εβδομάδες). Οι υπερκατασκευές που βλέπουμε συχνά σε όλο το πλάτος του πλοίου το εμποδίζουν αυτό.

Οι οροφές πλάτους σχεδόν 1 μέτρου πάνω από τους διαδρόμους παρέχουν ταυτόχρονα σκιά για τα παράθυρα. Από νωρίς το πρωί, δεν μπαίνει πλέον ήλιος στο πλοίο. Αυτό ισχύει και για τη γέφυρα.

Τα καταστρώματα θα πρέπει να είναι απαλλαγμένα από αντικείμενα που μπορούν να διαβραχούν από το θαλασσινό νερό σε θαλασσοταραχή και, στην χειρότερη περίπτωση, να παρασυρθούν. Τα βοηθητικά σκάφη στο άνω κατάστρωμα φέρνουν το κέντρο βάρους σημαντικά προς τα πάνω, κάτι που δεν είναι δυνατό για ένα σταθερό πλοίο. Για αυτό υπάρχει το καπάκι στο μπροστινό κατάστρωμα, όπου μπορεί να αποθηκευτεί ένα βοηθητικό σκάφος και ένα λέιζερ (ή κάτι παρόμοιο). Ο γερανός για το βοηθητικό σκάφος είναι επίσης κάτω από το κατάστρωμα. Το δεύτερο βοηθητικό σκάφος είναι τοποθετημένο στην πρύμνη.

Τα τραπέζια και τα παγκάκια θα πρέπει να είναι βιδωμένα σταθερά ως καθίσματα, ώστε να μην μπορούν να γλιστρήσουν σε θαλασσοταραχή. Εξαίρεση αποτελούν οι καρέκλες στα γραφεία, οι οποίες όμως μπορούν να γίνουν ασφαλείς για τη θάλασσα. Όλες οι πόρτες και τα συρτάρια μπορούν να κλειδωθούν με ασφάλεια για τη θάλασσα.

Για άνετη και ασφαλή λειτουργία, όλα τα 10 ζεύγη κοτσανιών είναι τοποθετημένα σε πάγκους κοτσανιών. Οι δέστρες είναι εφοδιασμένες με χοντρούς κυλίνδρους για να αποφευχθεί το τρίψιμο και το τσάκισμα των σχοινιών.

Για τον αερισμό και εξαερισμό του μηχανοστασίου και των δεξαμενών, θα χρησιμοποιηθεί ο Schornstein, ώστε να μην υπάρχει θόρυβος στο κατάστρωμα. Επιπλέον, η κάθοδος από το κατάστρωμα ηλιοθεραπείας έχει χώρο στον Schornstein.

Η πλατφόρμα στην πρύμνη είναι για την προσέγγιση με το βοηθητικό σκάφος και για κολύμπι. Η σκάλα κολύμβησης είναι σχεδιασμένη ως αναδιπλούμενη σκάλα, πάνω από την οποία οι σκύλοι μπορούν να επιστρέψουν μόνοι τους στο σκάφος. Επίσης, ένας ελιγμός “άνθρωπος στη θάλασσα” μπορεί να εκτελεστεί εύκολα με τη σταθερή πλατφόρμα.

Όλα τα σημαντικά συγκροτήματα και συσκευές θα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον διπλά. Τα συγκροτήματα και οι αντλίες πρέπει να είναι προσβάσιμα από όλες τις πλευρές, για εύκολη συντήρηση. Οι μηχανές πρέπει να μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. (Έχουμε μια βιδωτή πλάκα στο πίσω διαφράγμα, η οποία είναι απαλλαγμένη από όλους τους σωλήνες. Η μηχανή μπορεί στη συνέχεια να βγει από την πόρτα του βοηθητικού σκάφους. Έτσι μπήκε και μέσα)
Το πλήρωμα έχει τη δική του κουζίνα, η οποία χρησιμεύει ως κουζίνα έκτακτης ανάγκης, εάν κάτι πάει στραβά στην κουζίνα.

Ολόκληρο το κύτος και η υπερκατασκευή είναι πρώτα μονωμένα με περίπου 80 mm Rockwool 130. Το μηχανοστάσιο είναι εφοδιασμένο με πρόσθετη ηχομόνωση αλουμινίου Bondol. Όλος ο εξοπλισμός είναι εγκατεστημένος μέσω “Floating Design” με ηχομόνωση και απορρόφηση κραδασμών.

Όλα τα σχέδια σχεδίασης δημιουργήθηκαν από τον van Oossanen με το Rhino, το πιο κοινό πρόγραμμα CAD για αρχιτέκτονες κατασκευής γιοτ.

Αφού έμαθα Rhino, η επικοινωνία με τον Perry Oossanen ήταν ευκολότερη, μπορέσαμε να ανταλλάξουμε σχέδια. Δείτε πώς φαίνεται η Lola ως απόδοση μετά από περίπου δύο χρόνια. Το Hull Vane που παραδόθηκε από τον van Oossanen το 2026 απεικονίζεται επίσης.

Τα σχέδια καταστρώματος προέκυψαν επίσης από το εγκεκριμένο σχέδιο Rhino.

Η ύψιστη προτεραιότητα για τον προϋπολογισμό έχει ο πλήρης σχεδιασμός. Δεν πρέπει να γίνουν πλέον σημαντικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της κατασκευής. Αυτό συχνά ανατρέπει άλλα σχέδια και δεν ταιριάζει τίποτα, κάτι που δεν είχατε καν σκεφτεί. Το αποτέλεσμα είναι η παράταση του χρόνου κατασκευής και η σημαντική αύξηση του κόστους κατασκευής. (Τα ναυπηγεία είναι πρόθυμα να χρεώσουν καλά). Γι’ αυτό αφιέρωσα 3 χρόνια στον σχεδιασμό, μέχρι να ανατεθεί η κατασκευή στα τέλη του 2009.